Recent in de categorie Bataafse Republiek

Admiraal Carel Hendrik, graaf Ver Huell (1764-1845) was een Nederlandse militair die voor Napoleon koos en hoge functies vervulde in de Bataafse Republiek, het Koninkrijk, het Keizerrijk en later tijdens de Restauratie in Frankrijk.

Charles Henri Ver-Huell

Amiral et Pair de France

Hij was de opvolger van Jan Willem de Winter als admiraal in de Franse vloot.

Hieronder een korte schets van zijn leven, door Rindert Brouwer & Leon Bok:

"Carel Hendrik Ver Huell werd in op 4 februari 1764 geboren in Doetinchem. Vanaf 1779 maakte hij carrière op de vloot van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Tot 1795 voerde hij het bevel over verschillende schepen en bracht het tot adjudant van generaal Van Kinsbergen. Tussen 1795 en 1802 was hij ambteloos burger totdat hij in 1802 korte tijd rechter en tevens burgemeester van Doetinchem werd.

In 1803 begon zijn carrière onder Napoleon die hem tot grote hoogte zou voeren. Als opperbevelhebber van de Bataafse zeemacht voerde hij belangrijke opdrachten uit, werd later secretaris van staat voor Marine en uiteindelijk minister van Marine. Onder koning Lodewijk Napoleon voerde hij eveneens enkele belangrijke functies die hem regelmatig naar Parijs brachten. Na het aftreden van Lodewijk Napoleon kwam Ver Huell in Franse dienst als vice-admiraal en kreeg hij het commando over de gehele scheepsmacht van de kust van de Noord- en Oostzee. Als zodanig verdedigde hij in 1813 Den Helder dat hij weigerde op te geven aan de Nederlandse belegeraars. Na de dood van Jean-Guillaume de Winter in 1812 volgde hij hem op als admiraal.

Staatkundige geschiedenis van de Nederlanden 1384 1482 Bourgondische Nederlanden Rijksabdij Thorn Graafschap Horn 980 1795 Prinsbisdom Luik Rijksabdij Stavelot- Malmedy Hertogdom Bouillon 1482 1581 / 1795 Habsburgse Nederlanden (vanaf 1556: Spaanse Nederlanden) 1588 1795 Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden 1581 1713 Zuidelijke Nederlanden 1713 1795 Oostenrijkse Nederlanden (1790 Verenigde Nederlandse Staten) 1795 1801 Bataafse Republiek 1795 1804 Eerste Franse Republiek 1801 1806 Bataafs Gemenebest 1806 1810 Koninkrijk Holland 1810 1813 Eerste Franse Keizerrijk 1804 1815 Eerste Franse Keizerrijk 1813 1815 Vorstendom der Nederlanden 1815 1831 (1839) Verenigd Koninkrijk der Nederlanden 1815 - 1866 G-H Luxemburg 1831 (1839) - heden Koninkrijk der Nederlanden 1831 (1839) - heden   Koninkrijk België (Duitse Bond) 1867 - heden   Groot- Hertogdom Luxemburg

Schema uit: Wikipedia

Er zijn veel overeenkomsten tussen de Amerikaanse en de Nederlandse opstand. De opstand begon in beide landen tegen een despotische macht die ver weg zetelde. De Amerikanen werden vanuit Londen geregeerd en de Nederlanders vanuit Madrid.

Beide landen begonnen met hun strijd na onredelijke belastingheffingen vanuit de bestuurszetels. In Nederland ging het om de "tienden" die door Madrid gebruikt werden om oorlogen te financieren en het bestuur nog verder te centraliseren. Nederland was toen één van de rijkste gebieden in Europa.

In Amerika waren het ook de heffingen vanuit Londen die de eerste aanstoot gaven tot de revolte. Daar kwam bij dat de Amerikanen het gevoel hadden wel veel bij te dragen aan de Kroon, maar onvoldoende vertegenwoordigd te zijn in het Parliament.

Wat de grondwet betreft gaan de wegen enigszins uiteen. Nederland koos voor een confederale republiek als staatsvorm; gevolg was een aanhoudende strijd tussen de Staten van Holland, de buitengewesten en de stadhouder. Basis voor deze staatsvorm was de Unie van Utrecht, die als een heilig document werd beschouwd door de vroege republikeinen.

Dit document werd op 20 januari 1579 getekend en van kracht.

De Amerikanen hadden aanvankelijk ook gekozen voor een confederatie. Bij hen heette het document Articles of Confederation and Perpetual Union, dat op 1 maart 1781 werd geratificeerd. De Amerikanen noemden hun land een "liga van staten" die "...for their common defense, the security of their liberties, and their mutual and general welfare, binding themselves to assist each other, against all force offered to, or attacks made upon them..."

Net als de Nederlanders hadden de Amerikanen genoeg van een centraal bestuur. De Amerikaanse staten hadden veel vrijheden; in Nederland heetten die vrijheden "privileges" en waren ze geworteld in de Middeleeuwen.

De Amerikanen gingen echter na 1781 een andere weg en besloten een nauwer verbond aan te gaan: de federatie, met een sterk centraal gezag en een systeem van checks and balances om dat gezag te beperken. De federatie moest in staat zijn een desnoods agressieve, republikeinse, buitenlandse politiek te voeren om de vrijheid van de natie te kunnen verdedigen.

Parlement & Politiek - ruim 200 jaar geleden kreeg Nederland een staatshoofd

Nee, niet een Oranje.

Het eerste staatshoofd van Nederland (als eenheidsstaat) was de "president" (of raadspensionaris) van de Bataafse Republiek.

"Op 10 mei 1805 werd Rutger Jan Schimmelpenninck ingehuldigd als eerste staatshoofd van Nederland (dat toen overigens het Bataafse Gemenebest heette).

Vanaf 1805 zou Nederland vrijwel steeds een eenhoofdig bewind hebben, onderbroken door twee perioden van buitenlandse bezetting: in 1810-1813 en 1940-1945. Alleen in 1890 was er korte tijd een collectief bewind toen de Raad van State tweemaal het koninklijk gezag waarnam."

Een interessant artikel op parlement.com, de beste site over de politieke geschiedenis van Nederland.

De Nederlandse republikeinse beweging kent twee interessante stromingen in de achttiende eeuw: de Patriotten en de Bataven.

De patriotten (gerekruteerd uit de gegoede burgerij) streefden rond 1780 naar een democratische hervorming van de vermolmde regenten-republiek.

De belangrijkste woordvoerder was Van der Capellen tot den Poll met zijn Aan het volk van Nederland (1781).

Zijn beweging was fel anti-orangistisch. Zie de Patriotse opiniebladen zoals de Post van den Neder-Rhyn, de Politieke Kruyer en de Courier van Europa.

Het belangrijkste werk van deze republikeinen was de tweedelige Grondwettige Herstelling van 1784; een zeer belangrijk document uit deze tijd in Europees perspectief gezien.

Voor het eerst deden republikeinen geen beroep meer op regenten en (lagere) edelen om hen te steunen, maar richtten ze zich rechtstreeks tot het volk ("medeburgers"). Doel was een nieuwe verlichte elite in het zadel te helpen en zeker niet het volk de macht te geven.

Men was "even afkerig van eene volstrekte aristocratie als eene volstrekte democratie".

De Patriotten waren het dichtst bij een echte revolutionaire omwenteling in Utrecht in 1786.

Dat onze Republikeinse Grondwet van 1798 lang niet zo gek was, bewijst artikel 65:

"Het bestuur is verpligt tot een verstandige bezuiniging in alle opzigten. Het schaft onnodige ambten en uitgaven af en evenredigt de belooning van ambtenaren en bedienden naar het gewigt van derzelver werkzaamheden."


Wapen (geus) van het Bataafsch Gemeenebest