Recent in de categorie James Madison

De grootste buitenlandse criticus van de Republiek der Nederlanden in de 18de eeuw heette James Madison. In zijn ogen was Nederland een ordeloze en machteloze confederatie. Madison was een zogenaamde "federalist": een voorstander van een sterk centraal gezag, dat werd gekozen door het volk en gecontroleerd door een vrije pers en door het volk gekozen vertegenwoordigers.

Voor hem was Nederland een regentenrepubliek in verval; verscheurd door gekibbel en dadeloosheid. Hij waarschuwde voor "Hollandse toestanden" als de Amerikanen niet zouden kiezen voor een daadkrachtige, centraal geleide republiek.

In "The Federalist Papers" legt hij uit dat om de vrijheid te verdedigen een heldere en sterke uitvoerende macht nodig is. In Federalist Paper nummer 20 heeft hij het over de "Belgische Confederatie" (d.i. de Republiek der Verenigde Nederlanden).

Hij schrijft over de gevolgen van de autonomie van de provincies en de vereiste consensus (unanimiteit) van de besluitvorming:

Imbecility in the government; discord among the provinces; foreign influence and indignities; a precarious existence in peace and peculiar calamaties from war. (op. cit p. 131)

Verder schrijft hij over "anarchy manifest in the confederacy" en de "tendency to anarchy and dissolution". Hij noemt de Nederlanders een "unhappy people" en hoopt dat ze eens de eenheid en daadkracht kunnen vinden die hen kan redden van de "catastrophe of their own".



Madison heeft echter ook weinig illusie over het gebruik van macht door feilbare mensen. Een beroemde uitspraak van hem is:

"If men were angels, no government would be necessary. If angels were to govern men, neither external nor internal controls on government would be necessary. In framing a government which is to be administered by men over men, the great difficulty lies in this: you must first enable government to control the governed; and in the next place oblige it to control itself." Federalist Papers, no. 51.

Hij ontwierp voor Amerika een systeem van "checks and balances" om aan de gevaren van tirannie en anarchie te ontkomen.

De vader van de federale Amerikaanse Grondwet en Unie is James Madison (1751-1836), die later de vierde president van de Verenigde Staten zou worden.

Hij schreef samen met Alexander Hamilton en John Jay de Federalist Papers onder het pseudoniem Publius.

Madison wordt gezien als de grondlegger van het Amerikaanse republikanisme, samen met Thomas Jefferson. Zijn gedachtengoed komt voor het grootste deel nog uit de Europese Renaissance en is met name beïnvloed door Macchiavelli.

In zijn beroemde 39ste artikel in de Federalist Papers "The Conformity of the Plan to Republican Principles" legt hij het republikeinse fundament van de Verenigde Staten.

In zijn artikel verwerpt hij de oude Europese republieken (Holland en Venetië), die geen wortels hadden in de democratie, maar in feite aristocratische regeringsvormen waren.

Madison:

"... we may define a republic to be, or at least may bestow that name on, a government which derives all its powers directly or indirectly from the great body of the people, and is administered by persons holding their offices during pleasure, for a limited period, or during good behavior."